ΦΠΑ με 13% στα μαγαζιά εστίασης, 23% στα κέντρα διασκέδασης

estiasi-fpa-oikonomia-arxeioΗ εκμετάλλευση καφενείων, καφετεριών, ζαχαροπλαστείων, εστιατορίων, ψητοπωλείων, οινομαγειρείων και λοιπών συναφών προς αυτές επιχειρήσεων, πλην των κέντρων διασκέδασης, με εξαίρεση τη διάθεση ποτών που περιέχουν οινόπνευμα σε οποιαδήποτε αναλογία, υπάγεται στο συντελεστή ΦΠΑ 13%.

Ο χορός όμως… κοστίζει πλέον ακριβά, αφού στην περίπτωση που για την παρουσίαση του θεάματος χρησιμοποιούνται όλες οι υποδομές του κέντρου διασκέδασης όσον αφορά στον ήχο, τη δυναμικότητα του χώρου, την πίστα, τις καταναλώσεις του μπαρ κ.λπ., πρόκειται για λειτουργία της επιχείρησης ως κέντρου διασκέδασης και υπάγονται στον κανονικό συντελεστή ΦΠΑ 23% όλες οι παροχές που πραγματοποιούνται εντός του καταστήματος.

Εγκύκλιος ΥΠΟΙΚ

Αυτά γνωστοποιήθηκαν αρμοδίως με εγκύκλιο του υπουργείου Οικονομικών (υπ’ αριθμ. Δ14Β/1137825ΕΞ/10.9.2013), με την οποία δόθηκαν οι κατωτέρω νεότερες οδηγίες σχετικά με την επιβολή μειωμένου συντελεστή ΦΠΑ στην εστίαση:

Σύμφωνα με τις διατάξεις της παραγράφου 1 του άρθρου 21 του Κώδικα ΦΠΑ (Ν. 2859/2000), όπως ισχύει, ο συντελεστής του ΦΠΑ ορίζεται σε 23% στη φορολογητέα αξία, ενώ κατ’ εξαίρεση για τα αγαθά και τις υπηρεσίες που περιλαμβάνονται στο Παράρτημα ΙΙΙ του ιδίου Κώδικα ΦΠΑ, ο συντελεστής του φόρου ορίζεται σε 13%.

Σύμφωνα με την περίπτωση 6 του Κεφαλαίου Β’ «Υπηρεσίες» του Παραρτήματος ΙΙΙ, όπως ισχύει από 01.08.2013 μέχρι και 31.12.2013 βάσει της παραγράφου 14 του άρθρου 74 του Ν. 4172/2013, στο συντελεστή ΦΠΑ 13% υπάγεται η εκμετάλλευση καφενείων, καφετεριών, ζαχαροπλαστείων, εστιατορίων, ψητοπωλείων, οινομαγειρείων και λοιπών συναφών προς αυτές επιχειρήσεων πλην των κέντρων διασκέδασης, με εξαίρεση τη διάθεση ποτών που περιέχουν οινόπνευμα σε οποιαδήποτε αναλογία.

Περαιτέρω, σύμφωνα με το άρθρο 14 της υπ’ αριθ. Υ1γ/Γ.Π/οικ. 96967/8.10.2012 απόφασης του υπουργού Υγείας (ΦΕΚ 2718 Β’/8.10.2012), όπως ισχύει, όπου ορίζονται οι υγειονομικοί όροι και προϋποθέσεις λειτουργίας των επιχειρήσεων τροφίμων και ποτών, κέντρο διασκέδασης είναι ο στεγασμένος ή υπαίθριος χώρος συγκεντρώσεως του κοινού για την παρακολούθηση καλλιτεχνικού κυρίως μουσικού προγράμματος, με μέγιστη επιτρεπόμενη Α – ηχοστάθμη 100 db, σε συνδυασμό με την παροχή φαγητών ή και ποτών, ενώ δεν θεωρούνται κέντρα διασκέδασης οι επιχειρήσεις τροφίμων και ποτών, στις οποίες, κατόπιν άδειας της αρμόδιας αρχής, γίνεται χρήση μουσικών οργάνων ή στερεοφωνικού συγκροτήματος μικρής ισχύος, με μέγιστη Α – ηχοστάθμη κατά τη λειτουργία του καταστήματος 80 db.

Οι υπηρεσίες

Λαμβάνοντας υπόψη τα ανωτέρω, οι υπηρεσίες εστιατορίου, εκτός των καταναλώσεων αλκοολούχων ποτών, όπου παράλληλα παρουσιάζεται και θέαμα υπάγονται στο μειωμένο συντελεστή ΦΠΑ στην περίπτωση που προέχουν οι υπηρεσίες εστίασης και το θέαμα προσφέρεται με τα συνήθη μέσα που εμπίπτουν στην εκμετάλλευση του εστιατορίου, όπως ηχητικές εγκαταστάσεις μικρής ισχύος, χρήση τραπεζοκαθισμάτων από καθήμενους πελάτες με προσφορά φαγητού, μη ύπαρξη όρθιων πελατών στο μπαρ για κατανάλωση ποτών, μη συμμετοχή των πελατών με χορό κ.ά., καθώς και οι τιμές των προσφερόμενων ειδών δεν αποκλίνουν σημαντικά σε σχέση με αυτές των αντίστοιχων εστιατορίων της περιοχής. Αντιθέτως, στην περίπτωση που για την παρουσίαση του θεάματος χρησιμοποιούνται όλες οι υποδομές του κέντρου διασκέδασης όσον αφορά στον ήχο, τη δυναμικότητα του χώρου, την πίστα, τις καταναλώσεις του μπαρ κ.λπ., πρόκειται για λειτουργία της επιχείρησης ως κέντρου διασκέδασης και υπάγονται στον κανονικό συντελεστή ΦΠΑ όλες οι παροχές που πραγματοποιούνται εντός του καταστήματος.

Συνεπώς, ο εφαρμοστέος συντελεστής ΦΠΑ είναι θέμα πραγματικό και πρέπει να κρίνεται κατά περίπτωση από την αρμόδια ΔΟΥ, βάσει των διατάξεων του Κώδικα ΦΠΑ, όπως έχουν ερμηνευτεί, καθώς και των σχετικών με τη λειτουργία των επιχειρήσεων εστίασης διατάξεων.

Κριτήρια κατά περίπτωση

▼Σύμφωνα με την εγκύκλιο 11131481/7043 /0014/ΠΟΛ.1282/23.12. 1992, ποιες επιχειρήσεις είναι κέντρα διασκέδασης είναι θέμα πραγματικό και θα εξετάζεται κατά περίπτωση, τόσο από την άδεια λειτουργίας όσο και από το είδος του κόστους λειτουργίας αυτού κατά φορολογική ή διαχειριστική περίοδο ή μέρους αυτών. Επίσης, σύμφωνα με τη γνωμοδότηση 620/11.10.2001 του Νομικού Συμβουλίου, για την εφαρμογή των διατάξεων περί ΦΠΑ, εναπόκειται στη φορολογική αρχή να ερευνήσει ποιες επιχειρήσεις συγκεντρώνουν τα εννοιολογικά χαρακτηριστικά του «κέντρου διασκέδασης» ως ζήτημα πραγματικό και ουσιαστικό, μη δεσμευόμενη από τυπικά κριτήρια ή νομικές μορφές ασκούμενης επιχειρηματικής δραστηριότητας.

 

naftemporiki.gr